Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3619 K.2019/1133

uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yetkilisi olduğu şirket adına katılan şirket ile finansal kiralama sözleşmesi imzalayarak elektronik eşyalar kiraladığı, kira borcunun ödenmemesi sebebiyle kiralanan eşyaların iadesi istendiğinde bu eşyaları iade etmeyip uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, finansal kiralama sözleşmesi, ihtarname ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, finansal kiralama yoluyla katılan şirketten kiraladığı suça konu malları sözleşme feshedildiği halde iade etmeyip uhdesinde tutarak üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkumiyete ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hüküm kurulurken, hapis cezasının ve gün para cezasının ayrıca gerekçelendirilmeden alt sınırdan kurulduğu gözetildiğinde, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulandıktan sonra tayin edilen “4" gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, gün para cezası olarak bırakılmak suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

2- TCK'nın 51. maddesi gereğince sadece hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olduğu halde, sanık hakkında verilen adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi,