Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36814 K.2018/8633

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 17/07/2017 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; mahkemece verilen 31/07/2017 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılan ile tanık ...'in aynı köyde ikamet ettikleri, olaydan önce sanığın tanık ...'i aracına alarak tanıştıkları, Cengiz'in bir müddet Uğur'un yanında arıcılık işi yaptığı, sanığın Cengiz'e, "Ankara'da Sigorta Kurumu'nda müdür yardımcısı tanıdıklarım var, emekliliği gelmiş insanlara yardımcı oluyorum" dediği, sanık ile tanık köyde giderlerken katılanın daveti sonucu sanık ile tanıştığı, sanığın emeklilik işlemlerini yapma vaadi ile katılandan iki adet vesikalık fotoğraf ile 1500 TL aldığı,

sonrasında katılan, tanık ve sanık birlikte Ankara'ya gittikleri, sanık müştekiden yine emeklilik işlemleri için 1500 TL daha alıp SGK kurumuna gidiyorum diyerek katılan ile tanığın yanından ayrıldığı, sonrasında yanlarına geldiğinde katılana "senin işlemlerin tamam, birkaç aya emeklilik aylığın bağlanacak" dediği ancak katılana kurum tarafından maaş bağlanmadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, uzlaşmanın sağlanamadığına yönelik yapılan işlemler, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.