Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3686 K.2019/1958

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve Sanık ... ile müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ..., oğlu Ümit'e araç almak amacıyla ...'nin aracılık etmesiyle sanık ...'a ait 45 UA 4877 plaka sayılı aracı almak üzere 18.000 TL'ye anlaştıkları ve 07/08/2012 günü müştekinin bankadan 14.000 TL kredi çektiği, geri kalan parayı da temin ederek sanık ... ile Turgutlu 1.Noterine gittikleri, burada işlemin gerçekleştirilmesi beklenirken sanık ...'ın katılandan 18.000TL parayı alarak aracın anahtarını katılana verdiği, işlem sırasında araç üzerinde borç görünmesi nedeniyle işlemin tamamlanmadığı, sanığın borcu ertesi gün ödeyeceğini söyleyerek aracın ruhsatını katılana vererek ayrıldığı,

katılanın bir ay boyunca tüm telefonla aramalara rağmen sanık ...'ın sürekli mazeretlerle oyaladığı, 03/09/2012 tarihinde söz konusu araç katılanın oğlu Ümit'in işyerinin önünde bulunduğu sırada alacaklısı sanık ... olan İzmir 14. İcra Müdürlüğünün 2012/11109 Esas sayılı dosyasından gönderilen talimat gereğince Turgutlu İcra Müdürlüğünün 2012/1337 talimat dosyasından haciz edildiği,

Turgutlu İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırma sonucunda sanıklar ... ve ...'in aile dostluklarının olduğu ve samimi arkadaş oldukları tutanakta belirtildiği böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, katılana satmak için anlaştıkları ve parayı alıp devrini yapmadıkları araca haciz koydurdukları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.