Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36998 K.2018/8945

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, daha önceden tanıdığı olan katılanlar ile farklı tarihlerde görüşerek, bankada bir tanıdığı olduğunu, bu kişiden aldığı tüyolar ile borsada çok para kazandığını, kendisine para vermeleri halinde katılanlarında yüksek kazanç sağlayabileceğini söyleyerek katılanların inanmasını sağladığı, ayrıca bir kısım katılana ise önce kar payı adı altında cüzi ödemelerde bulunarak, bu katılanların kendisine daha fazla para vermelerini sağladığı,

bu kapsamda farklı tarihler de parça parça olmak üzere katılan ... 'dan toplam 68.000 TL, katılan ...'dan toplam 15.000 TL, katılan ...’tan toplam 48,000 TL, katılan ...’den toplam 6,500 TL, katılan ...’den toplam 35.000 TL, katılan ...

Mehmet’den ise tek seferde 1.500 TL aldığı, ancak daha sonra kendisinin de bankadaki arkadaşı tarafından dolandırıldığını belirterek katılanlardan aldığı parayı geri vermediği, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle her bir katılana yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık hakkında, katılanlar...,...,... e yönelik eylemleri nedeniyle, dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik, katılanlardan aldığı paraları verdiğini söylediği, arkadaşı ... ’un tespitine yarar herhangi bir bilgi içermeyen soyut savunması, katılan ve tanık beyanları, banka yazısı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamıkarşısında, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, katılan ...’e yönelik eylemi nedeniyle, dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın, her bir katılana yönelik ayrı eylemlerde bulunmuş olması nedeniyle, her bir katılana yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunun oluşacağı, dolayısıyla 5271 sayılı CMK’nın 253/7. maddesinde düzenlenen “Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir” hükmünün somut olayda uygulanmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Daire’mizin 24/01/2017 tarihli bozma ilamı sonrasında, mahkemece dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacı tarafından katılanlar ve sanığa gönderilen davetiyeler sonucunda hazırlanan, 06/04/2017 tarihli “uzlaştırma raporuna” göre, katılan ... ile sanığın “her hangi bir edim miktarı belirtmeksizin” uzlaştıklarının belirtildiği, dolayısıyla sanık hakkında katılan ...’e yönelik eylemi yönünden “uzlaşma sağlanması nedeniyle düşme kararı verilmesi” gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi,