Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37369 K.2019/3577

Sanığın dolandırıcılık ve karşılıksız çek keşide etme suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın katılanla olan mal alışverişi sırasında şikayete konu çekleri verdiği ve bu çeklerin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığı, böylece sanığın atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; 1)Sanık hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

31.01.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 3. maddesi ile karşılıksız çek keşide etme fiillerinin idari yaptırıma dönüştürüldüğü, sanık hakkında da “karşılıksız çek keşide etmek” suçundan yapılan yargılama sonucunda 5941 sayılı Kanun'da 6273 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik üzerine hüküm tarihi itibariyle mahkemece.

"İdari yaptırım" ya da "yaptırım uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, sanığın beraatine hükmedildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2006 tarih ve 2006/16.HD-123 Esas ve 2006/127 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere Kanunda evvelce suç olarak düzenlenen fiilin kabahate dönüştürüldüğü gözetilmeksizin mahkemece, ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gereğince verilen beraat kararının 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm sayılamayacağı ve sanık hakkında verilen bu kararın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 29. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu,

5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi dikkate alındığında, katılan vekilinin yasal süre içerisinde verdiği temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın mercii mahkemesince incelenip karara bağlanması gerektiği anlaşılmakla, bu eylem bakımından dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İddianame kapsamında anlatılan eylemin 158/1-f maddesine uyduğu, delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; halen geçerliliğini sürdüren 10/06/1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 gün ve 2014/469 E. 2017/260 K. sayılı kararlarında vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesi ile İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda,

Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bu kapsamda yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yüklenen suç açısından sanığın suçu işlemediği sabit olduğu gerekçesiyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair soyut iddia dışında mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak sanık hakkında açılan kamu davasından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca " beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,