Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37536 K.2018/8594

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sadece sanığa tebliğ edildiği, müdafiine tebilğ edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin 28/09/2017 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme ile ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın internetten verdiği satılık araç ilanını görmesi üzerine katılan ile irtibata geçerek aracı almak istediğini, vekaletname çıkararak katılanın Çorum'a gelmesini söylediği, katılanın da araç satışı için vekaletname çıkararak Çorum'a geldiği, sanığın katılanı evine götürerek yemek yedirdiği ve tanzim ve vade tarihi ile alacaklı kısmı yazılı olmayan, 18.000 TL bedelli senedi borçlu sıfatı ile imzalayarak katılana verdiği, aracı ve vekaletnameyi alarak katılanı terminalden otobüse bindirdiği,

birkaç gün sonra da elindeki vekaletnameye dayanarak aracı üçüncü bir kişiye sattığı, bu suretle sanığın zorunlu unsurları tam olmayan senet vererek katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda.

Dairemizin 04/07/2017 tarih ve 2017/16224 E -2017/17242 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair bila tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın uzlaştırma bürosunda zararı gidermek için süre istemesine rağmen katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamaması,

sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde uzlaşacağı yönünde bir beyanının olmaması, Dairemizin bozma ilamının sanık aleyhine olmaması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.