Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37858 K.2021/5546

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, www.sahibinden.com internet sitesine satılık bilgisayar ilanı verdiği, ilanı gören müşteki ...’un buradaki telefon numarasından sanığı aradığı, sanığın kendisini ... olarak tanıtıp müşteki ile görüştüğü, bu görüşme sonrası müştekinin bilgisayarı almaya karar vermesi üzerine sanığın kendisine verdiği T.C. kimlik numarasına cebe havale yöntemi ile 250 TL yatırdığı; ancak, daha sonra sanığı aradığında sanığın müştekiyi oyalayarak bilgisayarı göndermediği anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1153 Esas, 2012/1037 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.