Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/38145 K.2021/6493

-TCK 158/1-d,62,52/2,4,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet -TCK 207/1,43/1,62. maddeleri uyarınca mahkumiyet -TCK 245/3,43/1,62,52/2,4. maddeleri uyarınca mahkumiyet TEB. DÜŞÜNCE : Onama

Nitelikli dolandırıcılık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sahte kredi kartı çıkartarak zincirleme şekilde kullanan sanık hakkında, her ne kadar TCK 245/3. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulmuş ise de; eylemin TCK 245/2. maddesinde düzenlenen suça da temas ettiği anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içinde TCK 245/2. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın, aslı ele geçirilemeyen kendi fotoğrafını üzerine yapıştırmış olduğu katılan ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile 07/11/2006 tarihinde Garanti Bankası ... Şubesine başvurarak suça konu kredi kartını çıkarttığı ve bu kredi kartını teslim aldıktan sonra 23/11/2006 tarihinden 29/01/2007 tarihine kadar ... il merkezinde birçok yerde toplam 3.178 TL' lik alış veriş yaptığı, 04/12/2006 tarihinde ... il merkezinde bulunan ... Turkcell İletişim Hizmetlerinden 2 adet hat aldığı, bu telefon numaralarını kullanmak suretiyle 959 TL' lik görüşme yaptığı ve kullanım sonucu düzenlenen faturaları ödemediği, bu suretle sanığın atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında her ne kadar katılan ... şirketine karşı özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılıp yargılama neticesinde mahkumiyet kararı verilmiş ise de ; sanığa isnat edilen eylemin 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihinin müşteki adına abonelik sözleşmelerinin düzenlendiği 2006 tarihi olduğu, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından;

hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,