Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/38170 K.2019/828

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ile katılanlar ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın Uşak İl Emniyet Müdürlüğü Ruhsat İşlemleri Şubesi'nde görevli olduğu, katılan, şikayetçi ve mağdurlardan kendi görevi olmamasına rağmen "silah ruhsat harcını Maliye'ye yatıracağım" diyerek aldığı fakat bu paraları Maliye'ye yatırmadığı, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın ikrar yollu savunması, müşteki ve katılanların beyanları, tanık beyanları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor, teftiş raporları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Dairemizin 12/10/2015 tarih ve 2014/3635 Esas, 2015/29820 Karar sayılı ilamında her ne kadar sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesinde tanımını bulan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, yine sanığın her bir eyleminin ayrı ayrı suç oluşturup, uygulama alanı bulmayan TCK’nın 43/1 maddesi yönünden bozulmasına karar verilmiş ise de; polis memuru olan sanığın kendi görevi dahilinde olmamasına rağmen "silah ruhsat harcını Maliye'ye yatıracağım" diyerek katılanlar ve şikayetçilerden aldığı paraları Maliye'ye yatırmayarak,

kendi uhdesinde tutma şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 257/1 maddesinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfının tayininde hataya düşülerek, sanık hakkında TCK’nın 155/1 maddesi uyarınca güveni kötüye kullanma suçundan hüküm tesisi,

Kabule göre de; 1- 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2- 13/06/2012 tarih ve 2009/555 esas ve 2012/332 karar sayılı ilk hükümde 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesi gereğince 2 yıl 11 ay hapis ve 20.400 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilerek,

bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, sanığın her bir katılan ve müştekiye karşı eylemleri nedeniyle 19 kez 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi uyarınca, sonuç olarak ayrı ayrı 10 ay hapis cezası ve 5.000 - TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra,

“kazanılmış hakların ceza miktarı açısından gözetilerek 2 yıl 11 ay hapis ve 20.400 TL. adli para cezası olarak infazına şeklinde belirtilmeyip”, "sanık hakkında mahkememizce verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla sanığın CMK 326 son maddesi gereğince ceza miktarı kazanılmış hak sayılmasına." denilmek suretiyle infaza esas alınacak cezanın belirlenmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,