Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/38204 K.2021/687

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; sanığın edimi yerine getirmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen... isimli kişi ile fikir ve eylem birliği yaparak, ellerinde 200.000-300.000 Mark olduğunu ve Euro’ya çevrilmesi için katılana verebileceklerini söylemeleri üzerine katılanın 10.000 TL verdiği ancak kendisine Mark verilmediği bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, eylem tamamlanmış olmasına karşın TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.