Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4192 K.2019/1161

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında şikayetin süresinde yapılmaması nedeniyle verilen düşme hükmü, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın iştirak halinde malik olduğu evi ve eklentisini akrabası olan sanığa ücret ödememesine rağmen oturmasına izin verdiği, ancak sanığın evde eşyalarını da bırakarak evin anahtarını alarak kayıplara karıştığı, bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Her ne kadar mahkemece katılan tarafından şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığından bahisle düşme hükmü verilmiş ise de; ...'un soruşturma aşamasında alınan 31/08/2012 tarihli beyanında"..

Yeğenim ilçeden ayrıldıktan sonra eşyaları halen bu evde duruyordu.Bu eşyalar yeğenim taşındıktan sonra yaklaşık 2 sene daha orda kaldı.Evin kapısı kilitli idi..." şeklinde beyanda bulunmuş olması ve şikayet süresinin sanığın kiracı olarak bulunduğu evdeki eşyalarının evden çıkartıldığını katılanın öğrenmesinden itibaren işlemeye başlayacağı bu haliyle şikayetin yasal şikayet süresi geçtikten sonra yapıldığına ilişkin yeterli delil bulunmadığı ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.11.2002 tarih ve 272-402 E.K.

Sayılı kararında da açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesi ile aynı mahiyette hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine göre; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnasının, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması halinde verilen mahkumiyet dışındaki hükümleri kapsamasına karşın 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek, aynı Kanun'un 191, 147. maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılmadan, delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile sanığın üzerine atılı suç yönünden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,