Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4414 K.2019/2005

Nitelikli hırsızlık suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıkların suç tarihinde katılanın evine gelip, “sanık ...’nin çocuğu olmadığını, yedi evden çocuk giysisi topladıklarını” söyleyerek, katılandan bir adet çocuk penyesi aldıkları, bu sırada sanık ...’nin “imam hatip mezunu olduğunu, katılanın hasta olan kayınvalidesi için Kur’an okumak istediğini” söylediği, katılanın da kabul ederek sanıkları evin içine aldığı, sanık ...’nin Kur’an okumak için sarı bir metale ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine, katılanın da kolundaki bileziği çıkartıp sanığa verdiği, sanığında bileziği bir bezin içine sarıp, yorganın altına koyar gibi yaptığı, ardından da Kur’an okur gibi davranarak,

katılandan aldığı bilezik ile ayrıldıkları, iddia ve kabul olunan somut olayda, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,