Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4445 K.2019/1378

TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında yer alan suç tarihinin ‘‘2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012’’ yılları olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın, doğrudan gelir desteği ve mazot, gübre desteği alabilmek için 2006-2012 yılları arasında her yıl, taşınmazların hissedarı olan katılanın imzasını taklit ettiği ve bu şekilde devletten 2006 yılında 3.908,29 TL, 2007 yılında 4.395,79 TL, 2008 yılında 6.329,13 TL, 2009 yılında 1.506,48 TL, 2010 yılında 1.539,23 TL, 2011 yılında 3.304,05 TL para aldığının iddia edildiği olayda, doğrudan gelir desteği alınan taşınmazlar da sanığın hissedar malik olduğu, taşınmazların sanık tarafından ekilip biçildiği, bu nedenle hazine zararının bulunmadığı,

hak sahibi olup fiilen ekip biçtiği taşınmaz için doğrudan gelir desteği almak amacıyla Tarım İlçe Müdürlüğü'ne başvuru da bulunmasının usulü bir zorunluluk olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil elde edilemediği, bu suretle aldığı gelirden diğer hak sahibi katılana hissesi oranın da pay vermemesinin ise hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,