KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/4493 E., 2019/8217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beratine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından ve sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karar ise sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
1-Sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14/05/2015 tarihinde sanığın ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün 08/06/2015 tarihinde sanık müdafii tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmesi üzerine, mahkemece temyiz inceleme başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle 10/06/2015 tarihinde temyizin reddi kararı verildiği, temyiz isteminin reddine dair 10/06/2015 tarih ve 2015/55 Esas, 2015/136 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan kurum tarafından özel şahıslara ait arazilerin kamulaştırılmasına ilişkin çalışma başlatıldığı, encümen kararı alındığı, mağdur ...'a ait bulunan taşınmaza ilişkin olarak kamulaştırma bedeli olmak üzere 19.244,00 TL'nin ödenmesine karar verildiği ve tebligat çıkartıldığı, ancak çıkartılan tebligatın isim benzerliği nedeniyle sanığa çıkartıldığı, sanığın Tapu Müdürlüğüne müracaatı üzerine yapılan inceleme sonucunda, hakkında kamulaştırma kararı verilen taşınmaz maliki, mağdur ... olmadığının anlaşıldığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;
katılan beyanı, sanık savunması, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işleme kastının bulunmadığı, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/4493, K. 2019/8217, 12 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama