Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4740 K.2019/10070

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi gereğince zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’ın toptan gıda işi yaptığı, faaliyet alanı gereği katılan ... firmasından toptan... marka içecek ürünü satın almakta olduğu, bu kapsamda 23/01/2009 ve 24/01/2009 tarihlerinde katılan firmadan kamyonlarla toplam 54.230 TL meblağlı mal aldığı, ürünlerin hakkında beraat kararı verilen ve katılan firmada satış ve dağıtım sorumlusu olarak çalışan temyiz dışı ... nezaretinde sanık ...'a teslim edildiği, temyiz dışı ...’ın malların teslimine ilişkin herhangi bir belge almadığı gibi, satış bedelini almak üzere yanında getirdiği pos makinesini sanık ...'a verdiği,

sanık ...’ın da, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği sanık ...'a ait dört adet kredi kartı ile ....’nin teyzesinin oğlu olan temyiz dışı ...'a ait bir adet kredi kartı ve ne şekilde temin edildiği belirlenemeyen..., ....'e ait kredi kartından çekim yaparak şifresiz ve imzasız olarak ödeme işlemi yaptığı, beraatına hükmedilen ...'un kendisine ait kredi kartının kullanılmasının ardından aynı gün olan 23/01/2009 tarihinde,

sanık ...'ın da kendisine ait kredi kartlarının kullanılmasının ardından bir kaç saat sonra 24/01/2009 tarihinde kredi kartlarının kaybolduğuna ilişkin ilgili bankalara başvuruda bulunarak katılan firmaya ödeme yapılmasını engelledikleri anlaşılmakla; sanıkların eylemlerinin TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ve sanık ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan, suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "300 gün", ”250 gün”, ve "5.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerlerine sırasıyla "5423 gün",