Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4930 K.2019/8250

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 204/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ..., vasisi ve müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin suça konu en son çekin keşide tarihi olan 31/05/2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ....'un amca çocukları oldukları, sanık ...'in kundura, sanık ...'un ise suç tarihi itibari ile tekstil ve bujiteri işi ile uğraştıkları, sanıkların aynı eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek, tamamen sahte olarak oluşturulmuş suça konu Denizbank .... Şubesine ait 31/04/2007 keşide tarihli 4.500 TL bedelli ve 31/05/2007 keşide tarihli 4.000 TL bedelli iki adet sahte çeki katılan ...'dan aldıkları mal karşılığında verdikleri, katılan ... tarafından tahsil için bankaya ibrazında suça konu senetlerin sahte olduğunu öğrendiği, bu surette sanıkların iştirak halinde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

31/05/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, alınan bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

adli para cezasının doğrudan haksız menfaatin iki katı olarak belirlenmesi suretiyle ve 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde ve fazla adli para ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümde yer alan adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından tamamen çıkartılarak, yerine, "haksız menfaat miktarının 8.500 TL, olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 850 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,