KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/5078 E., 2019/940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mühür bozma
- Hüküm
- TCK'nın 203/1, 62, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 155/2, 35, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mühür bozma suçlarından Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/02/2010 tarih ve 2007/655 E, 2010/34 K sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmesinden sonra beş yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle 2015/54 sayılı esas üzerinden yeniden duruşma açılması üzerine, atılı suçlardan sanığın mahkûmiyetine dair hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
CMK'nın 231/11.maddesi uyarınca, hükmün açıklanabilmesi için, sonraki suçun, denetim süresi içinde işlenmesi gerektiği, sanık hakkında hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun hükmün açıklanması geri bırakılması kararı verilmeden önce 15/04/2008 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, şartları mevcut olmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/5078, K. 2019/940, 19 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama