Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5138 K.2017/11953

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

29/01/2013 tarihli iddianamede, müştekinin olay tarihinde kullanmış olduğu ev telefonundan arayan şahsın kendisini Karabük İl Emniyet Müdürlüğünde görevli emniyet müdürü olarak tanıtıp "senin telefonunla PKK terör örgütü üyeleri ile görüşülmüş, bu şahısları yakalamak için ... ve ... isimli şahıslar adına para göndermen gerekiyor" demesi üzerine müştekinin, sanık ... adına Denizbank Laleli Şubesine 40.000 TL, sanık ... adına Kuveyt Türk Katılım Bankası Sirkeci Şubesine 35.000 TL para gönderdiği bu şekilde sanıkların menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında;

sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;