Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5153 K.2019/5250

TCK'nın 207/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Türk Telekom bayiliği yapan temyize gelmeyen sanık ...'ye ait işyerinde çalıştığı, Türk Telekom'un 2009 yılında internet ve sabit telefon aboneleri için taksitli cep telefonu kampanyası başlattığı, sanık ...'in temyize gelmeyen ve katılanın oğlu olan sanık ... birlikte aldıkları karar doğrultusunda, evinde ... numaralı telefon hattı bulunan katılan adına, katılandan habersiz cep telefonu talebinde bulunup, buna ilişkin Türk Telekom'un sözleşmesini hazırladıkları, bu sözleşmeye sanık ...'nın katılan adına imza attığı, düzenlenen bu sözleşmeye istinaden alınan cep telefonunun, katılana haber verilmeden teslim alınıp,

ismi tespit edilemeyen şahsa satılarak haksız kazanç elde edildiği, sanığın bu suretle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda.

Nüfus Müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus belgesi örneğinin suçta kullanıldığının ileri sürülmesi karşısında, bu eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın her iki suçtan mahkumiyetine hükmolunması,