Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5170 K.2017/11979

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü sanığın sorgusunda bildirmiş olduğu yurt içi adresine usulünce tebligat yapılmaksızın ve herhangi bir adres araştırmasına gidilmeksizin MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğin yapıldığı, halbuki.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebliğin duruşmada belirtilen adrese yapılamaması halinde MERNİS adresine yapılması gerekirken,

yapılan tebligatın usule aykırı olduğu bu nedenle sanık müdafiinin dilekçesi üzerine 28/11/2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğine süresi içerisinde temyiz talebinde bulunması nedeniyle yapılan incelemede;