Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5312 K.2017/11973

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii,sanık ... müdafii tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, Tebligat Kanunu gereğince usulüne uygun şekilde 30/12/2014 tarihinde tebliğ olunmasına karşın sanığın bir haftalık yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmediği ancak sanık müdafii olduğunu beyan ederek hükmü temyiz eden Avukat ...’in herhangi soruşturma ve kovuşturma işlemine katılmadığı, dosya içerisinde ve temyiz dilekçesi ekinde sanığın müdafii olduğuna dair geçerli bir vekaletname veya yetki belgesinin de bulunmadığı ve ayrıca sanık yönünden zorunlu müdafii sıfatı da taşımadığı bu nedenle vaki temyiz isteminin reddine ilişkin 30/04/2015 günlü ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık hakkındaki 30/04/2015 tarih, 2014/310 E. -2014/576 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... Karal müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu