Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5424 K.2019/9051

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 204/1, 43/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet 3-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 204/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, katılan ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi resmi bulunan sahte kimliği kullanarak, kimliği tespit edilemeyen ve soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen meçhul şahıs ile birlikte ... Ltd. Şti.'ni devraldıkları, bu sahte belgelerle Fortisbank .... Şubesinde çek hesabı açtırdıkları, sanığın daha sonra katılan ...'ın yanında çalışan personellerine kendisini ... olarak tanıtarak, almış olduğu ev eşyası karşılığında suça konu Fortis Bank ....

Şubesine ait 30.05.2006 keşide tarihli 5.000 TL bedelli hamiline yazılı çeki keşide etmek suretiyle verdiği, son hamil tarafından çek tahsil için bankaya ibraz edildiğinde “keşideci yetkisiz temsilci olduğundan ödeme yapılamadığının” anlaşıldığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olması gerekçesiyle verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisinin eksik incelemeye ve suçun sübutuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, buna göre; sanığın sahte kimlikle noterde düzenlettirildiği anlaşılan limited şirket hisse devir sözleşmesinin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda birden fazla kez sahtecilik suçunu işlediğinin kabul edilmesi suretiyle, bir bütün halinde TCK'nın 204/1-3. maddesi gereğince hüküm kurulup, zincirleme suç hükümleri uygulanıp cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini,