Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5505 K.2017/12103

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii , sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün aynı zamanda mernis adresi olan ve sorgusunda mahkemeye bildirdiği son adreste Tebligat Kanunu’nun 21/1 maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteminin süresinde olmadığına ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan temyiz incelemesinde ;

Katılanın kullanmakta olduğu cep telefonunu arayan kişinin kendisini emniyet mensubu olarak tanıtarak suç örgütüne adını karıştığını, hesaplarından para aktarıldığını, şüphelileri yakalamak maksadıyla bildirilen hesaplara para yatırması gerektiğini söylemek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,