Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5541 K.2019/3156

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 155/2, 43/1, 168/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.09.2008 tarih, 2007/288 E., 2008/1075 K. sayılı kararının 23.10.2008 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 31.10.2009 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçlardan dolayı Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.02.2011 tarih, 2011/98 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.12.2013 tarih, 2013/695 E., 2013/803 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde TCK'nın 270/1. maddesinde suç üstlenme suçunu işlediği gerekçesi ile Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ihbarda bulunulduğu olayda,

Sanığın şikayetçiye ait fırında bir süre ekmek dağıtım işini yapmak için şoför olarak çalıştığı, bakkallara dağıtılan ekmek bedellerinden bir kısmını tahsil ettiği halde 2.500 TL civarında parayı muhtelif zamanlarda alarak şikayetçiye vermeyip sarf ettiği olayda, eylemin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.