KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/5887 E., 2019/2472 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 62, 52/2,51 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "22/10/2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın katılan ... AŞ.'den finansal kiralama sözleşmesi ile 1 adet traktör kiraladığı ve kendisine teslim edildiği, sanığın kira bedelini süresinde ödememesi nedeniyle katılan şirket tarafından ihtarname çekilerek kira bedelinin ödenmesinin ve kiralamaya konu traktörün tesliminin istendiği, tebliğe rağmen katılan şirkete iade edilmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, bilirkişi raporu, ödeme belgeleri ve dosya kapsamından; sanığın suç kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de;
Mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki, sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu traktörü bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 6763 sayılı Kanun’un ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma suçunu” oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/5887, K. 2019/2472, 20 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama