Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5991 K.2018/8586

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sahte imzaladığı evraklar nedeniyle sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde soruşturma ve kovuştıurma yapılması mümkün görülmüştür. Sanığın, katılan şirketler grubunda gelir ve gider işleri ile yetkili olduğu, şirket temsilcisinin adına attığı sahte imzalar ile düzenlediği ödeme talimatı evraklarını ve habersizce ciro ettiği çekleri bankalara ibraz ederek, kendi hesabına para aktarımı sağladığı, bu paraların nerelere harcandığını gösteremediği iddia edilen olayda;

Sanığın, hesaplar üzerinde yaptırılan incelemelerle uyuşmayan savunması, ceza ve hukuk dosyalarındaki bilirkişi raporları, katılan beyanları, banka yazıları, sahte evraklar, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında mahkumiyete dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiş,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 tarih ve 2012/15-1351-2013/328 E-K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, “sanığın, katılana 359.000 TL zarar verdiğinin kabul edilmesi karşısında;

mahkemece dayanılan, suçun işleniş biçimi ve failin kastının ağırlığı gerekçelerine göre, temel cezasının tayininde 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ve suça konu değer esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında makul bir belirleme yapılması gerekirken,

hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis ve adli para cezasının alt sınırdan tayini ile ve ayrıca sanığın farklı zamanlarda ödeme talimatı sunması nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.