Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6148 K.2019/8769

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, internet sitesi üzerinden kiralık lüks villa ilanı verdiği, katılanın sanığa ilan vasıtası ile ulaştığı, anlaştıkları bedelin yarısını sanığın bildirdiği ödeme aracı ile gönderdiği, ödeme aracında alıcının kimlik bilgilerinin olmamasından şüphelenen katılanın ilan ve anlaşmada geçen adresi araştırdığı, böyle bir iş yerinin bulunmadığı, iletişim numarasını aradığında cevap verilmediği, başka bir numaradan aradığında ise kendisini .... olarak tanıtan bir şahsın karşıladığını, bu suretle olmayan bir villanın kiralandığı ve bedelinin alındığı iddia olunan olayda;

Sanığın tevilli ikrarı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından; sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E.-K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden saç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.