Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6347 K.2017/12262

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde 28/10/2013 ve 09/12/2013 tarihinde iki defa tebliğ edildiği, 28/10/2013 tarihinde yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesine göre usulüne uygun olmaması karşısında, 11/12/2013 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıkların olay tarihinde katılanı arayarak kendilerini komiser ve cumhuriyet savcısı olarak tanıtıp, katılanın kredi kartından para çekileceğini belirtip verdikleri hesap numarasına 4.900 TL para yatırtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,