Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6384 K.2019/3629

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait şirkette alım satım temsilcisi olarak çalıştığı, 1000 ton demir alması için İskenderuna gönderildiği, peşinat olarak kendisine gönderilen 70.500 TL ile demir almadığı ve parayı da iade etmediği bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu ve zararının ağırlığı karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınıp, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesi gereğince hükmolunan hapis cezasının tayininde alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın atılı suçu işlediğini kabul etmediği gibi herhangi bir pişmanlığının da bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık gerekçesiyle, hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olması,