Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6621 K.2017/12390

Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddi

Dolandırıcılık suçundan, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından; sanık ... hakkındaki temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık ...'nın ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçeli karar son beyan ettiği adresinde usulüne uygun olarak 19/12/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın yasal süresi geçtikten sonra 03/03/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla ; temyiz isteminin reddine dair 03/03/2014 gün ve 2012/667, 2013/1019 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık ...'in mahkumiyet hükmüne dair müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

04/05/2012 tarihli iddianamede, sanığın kendisini emniyet mensubu olarak tanıtmak suretiyle katılanı dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,