Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6697 K.2019/2992

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirketten Beşiktaş noterliğince düzenlenen finansal kiralama sözleşmesi kapsamında süt sağım makinesi kiralayarak teslim aldığı, sanığın sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmemesi üzerine teslim edilen malın iade konusunda ihtar çekildiği; ancak ihtarın sonuçsuz kaldığı, sanığın sözleşme hükümlerini yerine getirmediği gibi kiralama sözleşmesi kapsamında kendisine teslim edilen ve sözleşme bitiminde iade etmekle yükümlü bulunduğu makineyi de iade etmediği, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan, aralarında her hangi bir vekalet ilişkisi olmaksızın,

bizzat kendisi tarafından asli borçlu ve kefil sıfatıyla finansal kiralama sözleşmesini imzalayan sanığın kira konusu makineyi ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun ve suça konu makinenin iadesi talep edilmesine rağmen, sanık tarafından suça konu makinenin iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,