Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6828 K.2019/3634

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın mülkiyetinde ki aracı sanığa aylık 2500 TL karşılığında kiraladığı, sanığın 800 TL para verdiği ancak daha sonrasında kira vermediği ayrıca aracın geri verilmesi istenmesine rağmen iade etmediği bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınacak gün karşılığının sonuç olarak 4 gün olarak belirlenmesinden sonra, TCK 52/2 maddesi gereğince günlük 20 TL hesabıyla para çevrilmesinde maddi hata sonucu "20 TL" olarak belirtilmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Söz konusu aracın sanığa hizmet ya da meslek ilişkisi kapsamında tevdi ve teslim edilmemiş olması karşısında, sanığın eyleminin, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri kapsamında olan TCK'nın 155/1 maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,