Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7040 K.2019/9107

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dolandırıcılık suçunu işlemek amacıyla iş yeri kiraladığı ve arkadaşı olan ...'den ricada bulunarak onun adına bir telefon hattını aldığı, 03/03/2011 tarihinde Posta gazetesi seri ilanlar bölümüne yeni açılan iş yerine bayan büro elemanı arandığına ilişkin ilan verdiği, bu ilanı gören ...'in irtibat telefonu olarak verilen ve ... adına kayıtlı olan hattı araması üzerine sanığın iş görüşmesi için ...'i iş yerine çağırdığı, 05/03/2011 tarihinde sanığın iş yeri olarak bildirdiği adrese giden ...'in sanık ile 600 TL maaş karşılığında anlaştığı ve burada çalışmaya başladığı,

sanığın talebi üzerine ...'in de kendi adına bir telefon hattı çıkararak sanığa kullanması için verdiği, sanığın daha sonra yurt çapında yayınlanan Posta ve Sabah gazetelerinde kapıcı veya şoför arandığından bahisle ilanlar vererek ... ve ... adına kayıtlı olan numaraları irtibat telefonu olarak verdiği, gazetelerdeki iş ilanlarını görerek telefonla arayan katılan ve şikayetçileri ise sanığın iş görüşmesi bahanesi ile iş yeri olarak gösterdiği adrese davet ettiği, bu adrese giden katılan ve şikayetçileri karşılayan sanığın başvuru formu adı altında bir form vererek doldurulmasını istediği, formun doldurularak verilmesinden sonra,

daha sonra arayacaklarını söyleyerek katılan ve şikayetçileri gönderdiği, yaklaşık 10-15 gün sonra katılanları ve şikayetçileri cep telefonundan arayarak veya mesaj göndererek başvurunun kabul edildiğini belirtip tekrar iş yerine çağırdığı ve değişik yerlerde işe başlayacaklarını söyleyerek sabıka kaydı, nüfus kaydı, sağlık raporu, kimlik fotokopisi gibi belgelerle birlikte çoğunlukla 70 TL olan ancak bazen de değişen miktarlarda başvuru parası istediği,

katılan ve şikayetçilerin ise istenen belgeler ile birlikte parayı doğrudan sanığa verdikleri, sanığın 25/04/2011 veya 26/04/2011 tarihlerinde işe başlayacaklarını söyleyerek şikayetçileri gönderdiği ancak katılan ve şikayetçilerin belirtilen tarihte gittiklerinde sanığın iş yerini kapatarak ortadan kaybolduğunu gördükleri, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

TCK’nın 158/1-g maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, sanığın gerçek olmayan bir durumu basın organında haber ya da reklam olarak yayınlatması ve mağduru aldatmada bu ilanı kullanması gerektiği, gazeteye verilen ilanın sadece sanığa ulaşılmasına yardımcı olduğu ve şikayetçilerin aldanması ile hileli hareketlerin gerçekleştirilmesinde kolaylık sağlamadığı takdirde ise bu nitelikli halin varlığından bahsetmenin mümkün olmadığı, bu haliyle somut olayda, sanığın gazeteye eleman arandığına dair ilan verdiği,

ilanı görerek sanık ile irtibat kuran şikayetçilerin, iş yerine giderek sanık ile karşılıklı görüştükleri, bu şekilde ilanın etkisiyle değil sanığın hareketleri ve sözleri ile aldatıldıkları anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri kapsamında olan 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi kapsamında dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Katılanlar ... ile ...’ın evli oldukları ve ilanı görerek sanığın iş yerine birlikte gittiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, her iki katılandan da 70 TL işe giriş ücreti alan sanığın eyleminin, TCK’nın 43/2. maddesi kapsamında zincirleme suç olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, iki katılana yönelilk ayrı ayrı suç oluştuğundan bahisle hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması karşısında tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi,