Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7083 K.2019/3231

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, Malüllük maaşı alan katılanın, maaşını çekmek için yardımcı olmak üzere yanına çağırdığı yeğeni olan sanık ile birlikte postaneye giderek maaşını çektikleri, ancak sanığın bu parayı katılana vermeyerek uhdesinde tuttuğu iddia olunan somut olayda,

Katılanın tüm aşamalardaki “yeğeni olan sanıkla birlikte giderek maaşını çektiklerini, ancak sanığın kendisine yol parası dışında para vermediğini, o tarihten sonrada maaşının çekilip çekilmediğini bilmediğini, nüfus cüzdanının sanıkta bulunduğuna” yönelik istikrarlı beyanları ve sanığın “dayısının maaşını birlikte çektiklerini, dayısının ihtiyaçlarını karşıladıklarını, kalan parayı elinden alan olur düşüncesi ile vermeyip, kendisinde muhafaza ettiğine, kendisinde dayısının 200 TL parası bulunduğuna” yönelik tevil yollu ikrar içeren savunması ve tüm dosya kapsamı karşısında,

sanık hakkında “6763 sayılı Kanunun ile uzlaşma kapsamına” alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,