Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7266 K.2019/4310

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve basit yaralama suçlarından, sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri, katılan sanık ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'nun, katılan sanık ...’in sahibi olduğu Alev sürücü kursunda çalışmakta iken, katılan sanık ...’in bilgisi olmadan işyerinden bulduğu öğrencilere, kursa kaydı yapılmadan özel sürücü dersi verdiği ve aldığı ödemeleri kasa defterine kaydetmediği, bu nedenle taraflar arasında suç tarihinde yaşanan tartışma sonucunda karşılıklı olarak birbirlerini "basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek" şekilde yaraladıkları ve bu şekilde sanık ...’nin üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu ile basit yaralama suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

katılan sanık beyanı, sanık savunması tanıkların beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil elde edilemediği ve basit yaralama suçuna ilişkin ise, gerçekleşen eylemde sanık ...'nun savunmasının ölçülü olduğu, savunmanın üzerinde bir aşırılığı içermediği, bu haliyle eyleminin 5237 sayılı yasanın 25/1. maddesi kapsamındaki meşru savunma sınırları içinde kaldığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın basit yaralama eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından 5271 sayılı CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usule uygun olduğu ve CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin ise usule aykırı olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bu husustaki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.