Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7799 K.2019/9629

b-TCK’nın 157/1-j-son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, Türk Ekonomi Bankası .... Şubesinden suç tarihinde 50.000 TL kredi çektiği, bankaya teminat olarak emanette kayıtlı sahte olarak oluşturulmuş senetleri verdiği ve bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 07/08/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının 07/08/2019 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

a) Sanığın suça konu senetlerin bir çoğunun kredi sözleşmesinden sonra yani kredi sağlandıktan sonra verdiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; söz konusu senetlerin kredi kullandırıldıktan önce teminat için mi alındığı, yoksa daha sonradan mı istenildiği sanıktan alınan başkaca teminat bonolarının ödenip ödenmediği hususlarının ilgili bankadan araştırılarak sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediğinin karar yerinde tartışılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın davaya konu kredinin birçok taksitinin ödendiği, yargılama ve temyiz aşamalarında kısmi ödemelerin bulunduğu, suç işleme kastının olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın kredi borcuna dair herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme yapılmış ise hangi tarihte ve ne şekilde yapıldığı ve katılanın kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği hususlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ile TCK’nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,