KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/8716 E., 2019/10670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK 158/1-d, 52/2, 53, 58 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanığın, ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile ... isimli şahıstan ... plakalı aracı kiraladığı, sanık kendini ... olarak tanıtarak araç kendisininmiş gibi araç alım satım ile uğraşan katılanla aracın satışı konusunda anlaştığı ve katılandan 300 TL kapora aldığı, aracın devri için Dinar Noterliği 03/05/2010 tarih ve 03693 yevmiye numaralı ...adına düzenlenmiş ... ile katılanın isimlerini verdiği katılanın arkadaşları ... ve ...'in yetkisini içeren sahte vekaletname ile birlikte katılanla buluştukları, notere gittiklerinde sistemden kaynaklanan problem nedeni ile alım satım işleminin gerçekleşmediği,
sanığın, katılana paraya acil ihtiyacım var parayı alayım sen sonra aracı üzerine alırsın dediği ve katılandan 14.000 TL parayı alarak aracı, sahte sürücü belgesi suretini, aracın ruhsatını, vekaletnameyi katılana bırakarak ayrıldığı, katılan ertesi gün devir işlemi için notere gittiğinde araca satılamaz şerhi konulduğunu öğrendiği, sanığın bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılan beyanı, sürücü belgesi sureti ile tüm dosya kapsamının incelenmesinden sanığın atlı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/8716, K. 2019/10670, 4 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama