Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/881 K.2017/6335

TCK’nın 157/1, 35, 62/1, 52/2,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın yokluğunda verilerek tebliğe çıkarılan 1902/2008 tarihli gerekçeli kararın sanığın savunması sırasında bildirmiş olduğu adres gözardı edilerek, başka adrese tebliğe çıkarıldığı ve bu adrese Tebligat Kanun’u 35.maddesine göre 07/04/2008 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat uyarınca da kesinleştirilerek infaza verildiği, İnfaz sırasında sanığın 10/06/2009 tarihli dilekçe ile tebligatın usulsüz olduğunu bildirerek temyiz talebinde bulunduğu, talebin 25/06/2009 tarihli ek karar ile reddedildiği, sanığın 26/04/2010 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz talebinin 25/06/2009 tarihli red kararını öğrenme ve temyizin reddi karanının temyizi olarak kabul edilerek red kararı kaldırılarak temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

09/05/2007 ve 15/05/2007 tarihli iddianamelerde, sanığın katılan ve müştekileri arayarak kendisini Olay TV çalışanı, polis, avukat, doktor ve banka çalışanı olarak tanıtarak, para almak ve zarara uğratmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,