KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/896 E., 2017/8412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Hükümlü hakkında; TCK'nun 157/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan hükümlü hakkında talep edilen uyarlama yargılaması sonucunda verilen hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonunda, 765 sayılı TCK nın 503- ilk ve 522. maddeleri uyarınca neticeten hükümlünün 1 yıl 2 ay hapis ve 49.20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine ...
6. ceza Dairesinin 18.06.2001 tarihli ilamıyla onanarak kesinleştiği, 5237 sayılı kanunun yürürlüğe girmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca uyarlama talebinde bulunulduğu, bu kez mahkemece evrak üzerinde inceleme yapılarak 18.04.2006 tarihli ek karar ile 5237 sayılı TCK nın 157-1 uyarınca neticeten 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına hükmedildiği, vaki temyiz üzerine hüküm ...
11.Ceza Dairesi‘nin 13/06/2012 tarih ve 2012/5219-11149 sayılı kararı ile "hükümlünün duruşma gününden haberdar edilmeden ve bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemenin bozmaya uyarak yapmış olduğu uyarlama yargılaması sonucunda.
765 sayılı TCK’nun 503/1 maddesine göre uygulama yapılması halinde, "1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve sağlanan haksız menfaatin bir misli kadar ağır para cezası" ayrıca sağlanan haksız menfaat pek fahiş ise TCK’nun 522. maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerekeceğinden, 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesi uyarınca uygulama yapılmasının sonuç ceza itibariyle hükümlü lehine olduğu şeklindeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, anılan gerekçeye göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/896, K. 2017/8412, 29 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama