Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9044 K.2019/4196

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve 27.05.2013 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında katılma talebinde bulunan müştekinin talebi konusunda herhangi bir karar verilmediği, ancak; müştekinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenmiş olup, bu nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, PTT'de memur olduğu, müştekiye Gaziosmanpaşa Posta Müdürlüğü vasıta ile 200 TL lik posta havalesi geldiği, müştekinin bu parayı almak için 28/09/2010 tarihinde ilgili kuruma sabah 08:30 da müracaat ettiği ancak posta görevlisi olan sanığın gece vakti PTT kasasının soyulma ihtimaline binaen kasada para bırakılmadığından görevlinin bu parayı müştekiye ödeyemediği ancak mevcut 50 TL'sini ödediği kalan 150 TL'yi müştekinin talimatı ile ev sahibi olan...'na ödenmesi talimatı verdiği ancak sanığın müştekiye ait kalan 150 TL'sini müştekinin talimatına istinaden...'na ödemesi gerekirken ... isimli başka bir vatandaşa ödeme yaptığı,

bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, ödeme belgesi ile dosya kapsamından, sanığın müştekinin iddia ettiği zararı karşıladığı anlaşılmış olmakla sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarını oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.