Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9053 K.2019/15251

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın, adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın satışına ilişkin sanık ile anlaştığı, sanığın araç bedeli olarak katılan ...’e 8.500 TL nakit para ve Denizbank Beyazıt İstanbul şubesine ait, 13.000 TL bedelli, 25/08/2010 keşide tarihli, keşidecisi ... olan, suça konu çeki verdiği, katılan ...’in çeki İş Bankası’na takasa vermesi sonrasında, çekin sahte olduğunun anlaşıldığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması,

katılanlar beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı eylemlerin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, hükmün B bendinin 4. fıkrasında “1083 gün karşılığı adli para cezasının “ yazılması gerekirken, “550 gün karşılığı adli para cezasının” yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tekerrüre esas alınan Erciş Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/132 Esas, 2010/380 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 14/09/2010 tarihinde kesinleşmiş olduğu ve tekerrür şartları gerçekleşmediği halde, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün A ve B bendinde yer alan.