Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9120 K.2019/1226

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, TCK 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesindeki düzenleme ve sanığın dolandırıcılık suçu ile birlikte özel belgede sahtecilik suçunuda işlediği iddia ve kabul olunması karşısında, açıklanan nedenlerden dolayı temyiz kapsamında bulunan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Sanığın, temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ... ile birlikte hareket ederek, katılan ... adına 4 adet sabit telefon hattı ve bu hatlar üzerinden internet bağlantısı aldıkları, alınan bu hatlar ve internet bağlantısının da sanıkların ortak oldukları Semerciler Mahallesi’nde bulunan iş yerinde kullandıkları, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, Türk Telekom Müdürlüğü’nün yazısı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.