Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9139 K.2017/13437

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 03/10/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, 10/01/2014 tarihinde sanığın savunmasında beyan ettiği ve aynı zamanda mernis adresinde de usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi geçtikten sonra 28/05/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

16/11/2012 tarihli iddianamede, temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ile iştirak halinde hereket eden sanığın, cep telefonu ile katılanı arayarak, kendilerini polis olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu