Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9164 K.2019/11483

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın Ziraat Bankası Ayaş Şubesine müracaat ederek tüketici kredisi talebinde bulunduğu, tanıklar ... ve ...'ı kefil olarak gösterdiği, sanığın kredi çekmek istediği dönemde gerçekte... Oto ve Halı Yıkama isimli işyerinde çalışmadığı halde bu işyerinde çalışıyormuş gibi düzenlenen belgenin fotokopisi ile SGK primlerinin ödediğine dair SGK sosyal hizmet dökümünü, tanık ... adına sahte tapu fotokopisi ile sahte kira kontratı fotokopisi ve tanık ... adına SGK sosyal hizmet dökümünü kredi başvurusunun kabul edilmesi için banka şubesine verdiği, banka şubesince sanığa 10.000,00 TL kredi tahsisinde bulunulduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiş olup, bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir.

Bu hukuksal bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde, nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun banka olduğu, bankanın farklı şubelerinden kredi çekilmesi durumunda eylemin tek bir mağdura karşı işlenmiş kabul edileceği dikkate alınarak,

sanığın,Ziraat Bankası Tunalıhilmi şubesinden 04/05/2011 tarihinde sahte maaş yazısı kullanarak 15.000 TL tuturında kredi kullandığı,bu olayla ilgili Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/279 esas 2013/91 karar sayılı kararı ile üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet aldığı ,bu kararın halen kesinleşmediği,sanığın söz konusu eylemlerinin aynı bankanın farklı şubelerine yönelik gerçekleştirdiği, bahsi geçen Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/279 esas 2013/91 karar sayılı kararına konu suçla temyiz incelemesine konu suç arasında hukuki kesintinin gerçekleşmediği,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlali ile haksız menfaat elde ederek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimalinin bulunduğunun anlaşılması karşısında;söz konusu dava dosyalarının birleştirilmesi, birleştirme mümkün değil ise dosya suretlerinin bu dava dosyasının içerisine alınması, söz konusu dava dosyalarındaki delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 43 maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenerek,

sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,