Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/931 K.2019/692

TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’un komisyon karşılığı araç alım satımlarına aracılık ettiği, katılana indirimli olarak araç satıp güven uyandırdığı, katılanın sonrasında toplamda 5 adet araç alımı için sanık ... ile anlaştığı, sanığın 155.000 TL parayı aldıktan sonra fabrikada kriz olduğu için teslim edemediğini söylediği, sanığın paranın bir kısmını amcası olan diğer sanık ile başka işlerde kullandığını söylediği bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin yeterli delil ve kanaat elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA

2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,