Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9324 K.2017/13453

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafiine 18/02/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından da yasal süresi içerisinde 25/02/2014 tarihinde anılan hükme yönelik temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek, tebliğnamede bu hususta red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

10/04/2013 tarihli iddianamede, sanığın katılanı cep telefonundan arayarak, kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu