Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9469 K.2017/13512

Sanık ... hakkında; 2 kez TCK'nın 157/1, 39/2-c, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... 'nın katılan ... ile otobüste tanıştığı ve kendisini ... Emniyet Müdürlüğünde çocuk psikoloğu olarak tanıttığı, katılanın bir mağazada muhasebe elemanı olarak çalıştığını öğrenince "emniyet müdürlüğüne sivil personel alınacak çalışır mısın" diye sorduğu, katılanın kabul etmesi üzerine katılandan başvuru için 50 TL para aldığı, sonrasında katılanı arayarak "ben senin durumunu ... Emniyet Amirliğinde Başkomiser ...

Bey ile görüştüm, o da olumlu karşıladı, bunun için sertifika gerekiyor, sertifika yoksa senin yerine sertifika temin edelim, bunun için de Garanti Bankasına 220TL para yatırman gerekiyor, para yatırdıktan sonra işe başlayacaksın" dediği, katılanın da sanık ...'ın hesabına 220 TL para gönderdiği, sanığın katılan ...'e işe girmek isteyen başka tanıdıkları varsa yardımcı olabilirim demesi üzerine katılan ...'in durumu iş arkadaşı katılan ... 'e söylediği, katılan ... 'in de kabul etmesi üzerine 220 TL parayı sanık ...'ın hesabına yatırdığı, sonrasında katılan ... 'in ...

Emniyet Amirliğine giderek durumu anlattığında sanık ...'nın ...

Emniyet Amirliğinde çalışmadığını öğrendiği, bu suretle sanıkların katılanlara karşı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,