KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/9529 E., 2019/13542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Ssuç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-d, 35/1, 62/1, 52/2, 53/1-3, 204/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa ait iş yerinden, katılan ...’un eşi ...’un alışveriş yaptığı ve buna karşılık borçlusu ... olan bir emre muharrer senet tanzim ederek sanığa verdiği ancak sanık tarafından borçlusu katılan ... olan 4.500 TL bedelli sahte bir emre muharrer senet daha tanzim edilerek katılan aleyhine icra takibi başlatıldığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın tüm aşamalarda alınan beyanlarında, ...’un iş yerine gelerek alışveriş yaptığını ve borcuna karşılık olarak senet verdiğini, bir süre sonra tekrar alışveriş yapmak istemesi üzerine, önceki borcun ödenmemiş olması nedeniyle kefil istediğini, ...’un yanında bir kadınla birlikte gelerek eşi olarak tanıştırdığını ve bu kişinin senedi ... adıyla tanzim ederek imzaladığını, ...’un eşini tanımadığını ve kendisinin sahte senet tanzim etmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi ile ... tarafından ilk borca ilişkin senet bedelinin ödenmemesi üzerine sanık tarafından borcun tahsili amacıyla ... hakkında icra takibi başlatılması karşısında,
gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, ... tarafından senet tarihlerinde sanığa ait iş yerinden yapılan alışverişlere ilişkin fatura ve defter kayıtlarının araştırılması ile ...’un sanığa olan toplam borcu tespit edildikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/9529, K. 2019/13542, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama