Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9870 K.2019/4116

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, ticari ilişki içinde olduğu sanıktan toptan kontör, cep telefonu ve aksesuarları satın aldığı, ödemelerini de kredi kartlarından yaptığı, gidiş, geliş masraflı olduğu için 2009 yılı sonlarında katılanın kredi kartları ile şifrelerini sanığa, vererek telefon ile vereceği siparişler karşılığında alacağını kredi kartlarından tahsil etmesini isteyerek, kredi kartlarını sanığa verdiği, 28/02/2010 tarihinde katılanın sanıktan kredi kartlarını iade etmesini talep etmesine rağmen, sanığın kredi kartlarını iade etmeyerek,

kredi kartlarından 35.000 TL para çektiği, bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmasında; katılana kredi kartını kendi isteği ve bilgisi dahilinde kullanmasını istediğini, yaptığı işlerde katılanın kar payı aldığını, hiçbir zaman kartını bırakmadığını, her geldiğinde kendisiyle birlikte para çekildiğini belirtmesi, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre;

sanığın savunmasının aksine üzerine atılı güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, kesin, inandırıcı,şüpheden uzak somut delil elde edilemediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki eksik inceleme yönündeki görüşe iştirak edilmeksizin, aynı gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.