Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/101 K.2019/4841

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, kendisini usta olarak tanıtarak sineklik yapacağı konusunda katılanı ikna edip 100 TL para aldığı ancak daha sonra katılanın sanığa ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Dairemizin 29/05/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak katılanın ifadesinde belirttiği adreste bulunmadığı ve mernis adresinin Bocholt/Almanya olarak kayıtlı olduğu, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12. maddesinde "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanunî temsilcisine ulaşılamaması hâlinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez." hükmü karşısında,

uzlaştırma işlemleri tamamlanmaksızın kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 168/2 maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, hüküm verilmezden önce mağdurun zararının giderilmesi gerektiği, sanığın ifadesinde, parayı ödemek istediğinde katılanın kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.